9/11/19

11. september

Mín góði vinur Magni sendi mær hesa plakatina, ið hann av tilvild kom fram á. Hetta er ein lýsing fyri Grót konsert í Losjuni í Gøtu leygarkvøld 11. september 1999. Akkurát 20 ár síðani í dag. Fram komu Lena & Niclas, Clickhaze og Marigold.

Vit í Marigold vóru byrjaði at spæla saman stutt frammanundan, og minnist meg rætt var hetta okkara debutframførsla. Clickhaze vóru ávegis móti hæddunum hetta tíðarskeiðið - ein gongd sum kulmineraði til Prix Føroyar tvey ár seinni.

Einasta navnið sum enn er til og virkið, eru tey bæði Lena & Niclas, hóast tey í dag ganga undir navninum hjá Lenu. Fleiri av okkum sum leiktu við hinum báðum bólkunum eru enn virkin tónleikaliga, men í øðrum samanhangum. Her mugu tey bæði Lena og Niclas sigast at hava tikið tað langa hálið. Tey hava verið trúgv móti síni visión øll hesi árini. Hattin av fyri tí.

P.S: Fyrstu tíðina var tað undirritaði sum gjørdi Grót plakatir í ongum minni enn Powerpoint. Plagdi at printa nøkur eintøk út hvørja ferð, og koyrdi so runt við plakatum í Gøtu, Leirvík og grannabygdum. Tær meira grafiskt anløgdu týpurnar í Grót vilja helst dylja hesar plakatirnar sum mansmorð, men tað leggi eg ikki so nógv í. ;-) 

8/13/19

Tarantino, Dick Dale og Folketeatret

"Hví stendur hann uttanfyri ein Netto handil?" spyr onkur óivað um myndina omanfyri. Hon er tikin á Jægergårdsgade í Århus í mai mánaði í ár. Søgan handan myndina er at á hesi addressuni á Jægergårdsgade lá biografurin Folketeatret Bio 1-2-3-4 í nógv ár. Tá vit búðu í Århus miðskeiðis í 90-árunum var Folketeatret ein nógv nýttur biografur. Jægergårdsgade lá ímillum skúlan og íbúðina hjá okkum, so leiðin gekk mangan eftir hesi gøtuni.

Ein fantastiskur tekniseriuhandil, Stribeladen, var eisini á Jægergårdsgade, og ein musikkhandil plagdi eisini at halda til har. Musikkhandilin hevði einaferð kø tilboð, har tey seldu ljóðføri og forsterkarar fyri súmbolskar upphæddir, og vit vóru nøkur vinfólk, ið svóvu uttanfyri í tvær nætur. Endin var, at eg fekk mín fyrsta el-gittara, ein hvítan Aria Pro II, fyri 3 krónur og 75 oyru! Eigi hann enn.
Aftur á vitjan í Stribeladen. Handilin liggur enn á Jægergårdsgade, tó á aðrari addressu enn í 90-unum. Eitt nørda friðskjól av eini aðrari verð. Hugaligt at koma á gátt aftur.
Tilsamans vóru nógvir tímir brúktir á Jægergårdsgade. Eitt hitt mest livandi minni haðani, var tá eg fjúrtan ára gamal fór í biograf í Folketeatret saman við einum kammerati. Vit fóru at hyggja eftir Pulp Fiction, sum var tað nýggja svarta hetta árið. Eg var gripin frá fyrsta sekundi. Tá undanteksturin rullaði yvir skíggjan og 'Miserlou' hjá Dick Dale and his Del-Tones brakaði úr hátalarunum var kenslan instinktiv: hetta var okkurt langt út yvir tað vanliga. Nevsligin. Blástur um koll.

Pulp Fiction festi seg, so tað sang eftir í. Sum filmur svarar hann nøkunlunda til tað sum Nirvana gjørdu fyri meg innan tónleikin í 90-árunum. Ja, kanska fekk The Big Lebowski (1998) hjá Coen brøðrunum sum frá leið eina líknandi serstøðu, men Pulp Fiction sprongdi øll mørk. Tað er helst bara E.T. (1982) hjá Spielberg, ið hevur gjørt líka monumentalt inntriv í mína tilvitsku. Men hann sá eg sum sjey ára gamal, og tað var ein heilt onnur kensla. Pulp Fiction setti líkasum hol á tannárini.

Filmin átti eg fyrst í nógv ár á kopieraðum VHS bandi í vánaligari góðsku. Síðani var hann keyptur á VHS og seinni á DVD. Soundtrackið keypti eg tíðliga á fløgu í onkrum handli í Århus. Lurtaði sera nógv eftir tí, og har var bara góður tónleikur á, umframt dialogur úr filminum. Byrjanarlagið er tað sama sum í filminum: 'Misirlou' hjá Dick Dale and his Del-Tones.
Folketeatret anno 2001. Myndin er tikin haðani.
Ein tann fyrsta profilmyndin sum eg tók til sosialar miðlar umleið 2007. Pulp Fiction plakatin í bakgrundini.
'Misirlou' var upprunaliga aftarlaga á síðu B á Surfer's Choice, debutplátuni hjá Dick Dale and his Del-Tones frá 1962. Quentin Tarantino veit tó hvat hann vil við lagnum og ger tað til byrjanarlag. Í samrøðu við Rolling Stone greiðir Tarantino soleiðis frá: "Having 'Misirlou' as your opening credit, it's just so intense [...] It just says you're watching an epic, you're watching a big, ol' movie. . . It just throws down a gauntlet that the movie now has to live up to." Rætt fekk hann. Ein hegnislig Tarantino rekontekstualisering í eini yrkisleið sum er á tremur við teimum.

Pulp Fiction kom út í 1994, og við eitt fekk yrkisleiðin hjá Dick Dale nýtt lív. Í 60-unum slóðaði hann fyri innan surf gittar. Hann verður nevndur The King of the Surf Guitar og soleiðis eitur onnur plátan eisini. Føddur Richard Anthony Monsour í mai 1937. Pápin var av libanskum uppruna, mamman av pólsk-hvítarussiskum. 'Misirlou' er siðbundið lag úr eystur-miðalhavs økinum. Fyrstu ferð innspælt í 1925 og hevur livað sítt egna lív í armensku og griksku diasporaini í USA.

Dick Dale gav lagnum surf botn, kant og ljóðstyrki. Tað finnast nýggjari live upptøkur, har lagið fær post-grunge dám lagdan afturat. Hóast surf bylgjan fór aftur í undirgrundina fyri langari tíð síðan, túraði Dick Dale víðari til tað allarsíðsta. Bæði fyri at kunna gjalda fyri heilivág orsaka av sínum mongu heilsutrupulleikum, men eisini fyri at kunna spæla tónleik. Hann hevði tað mangan strævið, og út frá hesi samrøðuni kann ein gita seg til at ellisárini vóru honum óblíð.

Dick Dale andaðist fyrr í ár. Eg vóni at hann fekk gleði burturúr tónleikinum til tað allarsíðsta. Eg framførdi hetta miksið á G! Festivalinum, har tað vóru eyka nógv Dick Dale løg við.
Debutplátan Surfer's Choice frá 1962. Tað er Dick Dale (1937-2019) sjálvur, ið er avmyndaður á húsanum. Hann var íðin surfari og fremsti eksponentur innan surf tónleik.
Tarantino er annars aftur aktuellur við sínum nígginda filmi, Once Upon a Time in Hollywood, ið verður frumsýndur í Havnar Bio í kvøld. Filmurin gongur fyri seg í Hollywood og Los Angeles. Býurin hevur serligt pláss í filmografiini hjá Tarantino, tí bæði Reservoir Dogs, Pulp Fiction og Jackie Brown ganga fyri seg í Los Angeles og har um leiðir. Áðurnevndi The Big Lebowski gongur forrestin eisini fyri seg í "City of Angels".

Í aðrar mátar er filmurin framhald av "søguligu" filmunum hjá Tarantino, har søguligar umstøður eru við til at mynda bakteppið í søguni. Í Inglourious Basterds var tað Seinni Veraldarbardagi í Evropa, og í Django Unchained og The Hateful Eight var tað trælahaldið og borgarakríggið í USA. Hesuferð er tað svanasongurin hjá "the golden age of Hollywood" anno 1969. 50 ár síðani í ár.

Tey eru mong sum lata væl at nýggjasta filminum. Eg gleði meg, sum ikki einaferð, at fara í biograf at síggja ein nýggjan Tarantinofilm. Tí sannroyndin er tann, at Tarantino hevur ikki skuffað. Handan instinktiva kenslan, ið eg sat við afturi í 1994, er vend aftur hvørja ferð eg havi sæð ein nýggjan Tarantinofilm. Hansara filmar hava ein intensitet og eina rock'n'roll nerv, ið vitnar um djúpan kærleika til film sum miðil. Hóast teir sjálvandi eisini eru á tremur við postmodernaðum lótum.

Sjálvur hevur Tarantino sagt, at hann fer bert at gera tíggju filmar tilsamans. Sostatt er hetta hansara næst síðsti. Spennandi er.

'Misirlou':


'Misirlou' í live útgávu:


Tvinni "horror surf" miks, ið leggja frá landi við Dick Dale and his Del-Tones:





8/1/19

Surfin' Syðrugøta (DJ mix)

Surf DJ í Fjósinum. Mynd: G! Festival.
Á ársins G! Festivali diskaði eg surf og rockabilly tónleik í Fjósinum fríggjakvøld. Eg tók settið upp og tað er tøkt á mínum Mixcloud profili. Miksið er eisini viðfest niðanfyri við tracklista. Festivalurin segði hetta um framførsluna:

"Kanst tú ímyndað tær ein darrandi Tarantino film, sum gongur fyri seg í Sjónleikarhúsinum í Havn í 1969? Vilt tú vita, hvussu tað ljóðar, tá surf og rockabilly av amerikansku vesturstrondini verður miksað saman við gimsteinar úr føroyskari LP og stakplátusøgu? Ja, so er bara at møta upp og krita sær skógvarnar, tá DJ Knýtil bjóðar til dans í Fjósinum.
Knýtil er kønur og dedikeraður diskari við eminentum tónleikasmaki og 13 ára royndum handan pultin. Hann kann sum eingin annar fáa eitt dansigólv at pumpa."

Ger so væl!



1. Dick Dale And His Del-Tones: 'Surfin’ Beat'
2. Link Wray: 'Ace of Spades'
3. The Surfaris: 'Wipe Out'
4. Duane Eddy: 'House Of The Rising Sun'
5. The Fireballs: 'Bulldog'
6. Faroe Boys: 'That’s How'
7. The Marketts: 'Out of Limits'
8. The Tornados/Joe Meek: 'Telstar'
9. Laika & The Cosmonauts: 'Psyko'
10. The Ventures: 'Batman'
11. The Tornadoes: 'Bustin’ Surfboards'
12. Dick Dale And His Del-Tones: 'Riders In The Sky'
13. The Tornadoes: 'Phantom Surfer'
14. The Cramps: 'I Can’t Hardly Stand It'
15. The Lively Ones: 'Surf Rider'
16. Faroe Boys: 'Tú og eg á ástartingi'
17. The Shadows: 'Man of Mystery'
18. Elvis Presley: 'Mystery Train
19. Robert Gordon with Link Wray: 'The Walk I Walk'
20. Tinganest: 'Stíg Stórum'
21. Duane Eddy: 'Don’t Think Twice, It’s All Right'
22. Dick Dale & His Del-Tones: 'Surfing Drums'
23. Tey av Kamarinum: 'Mær Leingist'
24. The Blasters: 'Dark Night'
25. Dick Dale And His Del-Tones: 'Surf Rider'
26. Lyon: 'Sarabande'
27. Laika & The Cosmonauts: 'Floating'
28. The Trashmen: 'Surfin’ Bird'
29. Link Wray And His Ray Men: 'Rumble'
30. Dick Dale & His Del-Tones: 'Misirlou'

7/23/19

Fatboy Slim á G!

Fatboy Slim diskar upp við raveparty á Gøtusandi. Mynd: Arnar Eggert Thoroddsen.
Tað er langt síðani, at eg havi glett meg so nógv til eitt G! høvuðsnavn sum Fatboy Slim. Ofta er tað í líka stóran mun nøvnini á smærru pallunum, ið fanga mín áhuga. Men í ár var tað altso sjálvt høvuðsnavnIÐ, ið eg gleddi meg nógv mest til. Og eg má siga, at hetta høvuðsnavnið livdi upp til vónirnar og meira enn tað.

Ein meistari á vitjan
Fatboy Slim leveraði snøgt sagt eitt DJ sett í heimsflokki, sum fekk sandin at kóka sum ongantíð áður. Eftir mínum tykki besta framførsla av sínum slag, ið hevur verið at sæð og hoyrt í Føroyum. Ein framførsla, ið telist millum bestu G! framførslur yvirhøvur. Vit sum stríddust fyri at sjóseta elektroniskan tónleik yviri í Grundini fyri 10 árum síðani, kundu bara stórsmílast um at elektroniski tónleikurin gjørdi innrás á sandinum sum spikafeitt høvuðsnavn leygarnátt. Tað var ikki sørt rørandi.

Sum DJ má eg taka hattin av fyri imponerandi høga støðinum, ið Fatboy Slim - vanliga róptur Norman Cook úr Brighton í Suðuronglandi - legði fyri dagin. Ein heilt ótrúliga gjøgnumførd uppliving, har alt var hugsað inn í eina bergtakandi audiovisuella heild, sum tó eisini loyvdi spontaniteti. Maðurin er jú DJ og er vanur við at taka støði í løtuni og reaktiónunum frá áhoyrarunum.

Tónleikaliga var talan um eina rættiliga tour de force, ið vísti totalt tamarhald á øllum sjangrum sum komu við í framførsluna, hóast ein ávís áherðsla var á techno. Egnu løgini hjá Fatboy Slim hava sín uppruna í big beat og electronica rákinum kring aldarskiftið, men í framførsluni vóru tey meistarliga fragmenteraði og sett saman av nýggjum. Sostatt ljóðaði framførslan leygarkvøldið 100% av 2019, men í grundini av nógv meira, tí egnu framleiðslurnar vóru miksaðar saman við alskyns tónleik úr ymsum áratíggjum og kontinentum. Alt hekk saman undir greiðu yvirskriftini: Fatboy Slim. Ein ekstatisk løta, ið túsundtals dansiglað fólk vóru við uppá.
Fatboy Slim á sandinum. Egin Mynd.
Misvísandi ummæli
Tí er tað eisini stak misvísandi, tá tað í ummæli av festivalinum í Summartímanum í Kringvarpi Føroya verður roynt at seta Fatboy Slim fram sum eitt “sera óaktuelt navn", sum “ikki hevur útgivið nakað í eini 15 ár”. Fyri tað fyrsta er hetta ikki rætt, og fyri tað næsta so vitnar útsøgnin um eina ófullfíggjaða fatan av hvør Fatboy Slim er, hvat ein DJ ger, hvat remix mentan er og av menningini innan elektroniskan dansitónleik seinastu 10 árini.

Tað, sum sostatt stendur eftir sum verandi óaktuelt og enntá ósatt, er útsøgnin í ummælinum í Summartímanum. Hetta eigur ikki at vera einasta søgan í okkara almenna Kringvarpi um Fatboy Slim á G! Festival. Eftirmælið og almenni diskursurin kring framførsluna hevur betri uppiborið. Tí hesar viðmerkingar.

Rætt er, at Fatboy Slim gav fýra fløgur í fullari longd út í tíðarskeiðinum 1996-2004, og við hesum útgávum eyðmerkti hann seg sum eitt navn í heimsflokki innan áðurnevnda big beat rák (saman við The Prodigy, The Chemical Brothers, Basement Jaxx o.ø). Og um einasta galdandi parametur fyri “aktualitet” er nær ein artistur seinast útgav nakað so altmodisch sum eina fulllongdarfløgu (úr fysiskum plastikk!), jamen so er hetta sjálvandi ein nøkunlunda frágreiðing.

Útgávuvirksemi seinastu 15 árini
Tíðirnar eru nógv broyttar, og kommersielt sæð eru fulllongdarfløgur bert ein lítil partur av myndini á dagsins tónleikapalli. Tað kunnu vera listarligar orsøkir til at gera fulllongdarútgávur, men kommersielt hevur tað ikki sama týdning at útgeva fløgur longur, og so slett ikki innan elektroniska dansitónleikin, har tað í alsamt størri mun snýr seg um stakløg og playlistar. Her er Fatboy Slim sanniliga eisini við. Seinastu 15 árini hevur hann nevniliga lagt navn til eina ørgrynnu av stakløgum, remix útgávum og compilations.

Úr rúgvuni av útgávum kann nevnast topp 10 hittið ‘Eat Sleep Rave Repeat’ frá 2013, ið spældi ein prominentan leiklut í G! framførsluni. Ummælarin heldur uppá, at “Fatboy Slim hevur einki útgivið í eini 15 ár”. Hetta er ósatt og vitnar um ein hugsunarhátt, sum er úti av sync við tað, sum gongur fyri seg í dagsins tónleikaídnaði.
Sandurin kókar til Fatboy Slim. Egin mynd.
DJ mentan og EDM rák
Uppaftur týdningarmiklari í hesum sambandi er, at í 2010’unum hevur Fatboy Slim verið nógv virknari sum DJ enn sum tónleikaframleiðari. Hann hevur eisini havt úr at gera seinastu nógvu árini og er javnan høvuðsnavn á alskyns festivalum, tiltøkum og konsertferðum. Orsøkin til hesa gongdina, er sjálvsagt EDM (Electronic Dance Music) rákið, ið snýr seg um at skapa stór elektronisk tónleikatiltøk, har superstjørnu DJ's spæla fyri dansandi fólki í hundratúsundatali.

Fyri Billboard Magazine hevur Fatboy Slim givið til kennar, at hann hevur nógv mest hug til at vera virkin sum DJ nú á døgum, og at hetta fer eisini avstað við nógvari tíð. Og sigast má, at hann hevur megnað at riðið á EDM bylgjuni til fulnar. Tað er í grundini einki at siga til, at eitt navn sum Fatboy Slim ger sær dælt av hesum, tí hann hevur frammanundan prógvað seg sum framleiðari og tónleikari. Egnu framleiðslurnar og mongu remixini hava skrivað seg væl og virðiliga inn í poppmentanina. Tær virka í grundini sum eitt perfekt grundstøði fyri núverandi DJ virksemið.

Hetta var eisini staðfest í desember 2018, tá DJ Mag handaði Fatboy Slim eina "Outstanding Contribution" virðisløn fyri "varandi ávirkan á dance mentanina í Bretlandi og longur úti í heimi". Við sama DJ Mag segði hann so seint sum í juni mánaði, at um hann fer at gera tónleik aftur, so verður tað ikki útgivið í album formati, tí fulllongdarfløgan er yt.

DJ virksemið heldur kortini fram við fullari ferð. So seint sum í vár var Fatboy Slim á egnari arena konsertferð í Bretlandi, ið var hansara størsta higartil. Stutt undan G! Festivalinum spældi hann á Glastonbury festivalinum. Fyri framman standa framførslur á festivalum og spælistøðum kring alt Evropa. Ein kundi hildið á, men tað stutta av tí langa er, at vit kunnu bert fegnast um at leiðin eisini var løgd til Føroya.

Gloym ikki grindina
Mær er annars sagt, at Fatboy Slim upplivdi ein ekstreman ágang frá umhvørvisfelagsskapum, aktivistum og enntá starvsfeløgum og vinfólkum, nú hann legði leiðina til Føroyar og grindadrápsmyndirnar floymdu út í heim. PR fyllir jú nógv í virkseminum hjá kendum fólkum. Soleiðis er tað. Men Fatboy noktaði at geva skarvin yvir og legði tað longu leið á Gøtusand, har hann kom, sá og sigraði.

Vert er at vísa eitt minimum av takksemi fyri hetta. Høvdu vit øll sýnt sama nærlagni, integritet og dugnaskap í okkara egna.

7/21/19

Slow Jamz Vol. I (DJ Mix)

Mynd: egin mynd.
Slow Jamz Vol. I er heiti á DJ miksi, ið eg legði út fyrr í summar. Tað er ætlað sum ljóðspor afturvið endaleysum summarkvøldum og ljósum náttum. Ella afturvið einari og hvørjari chillaðari stund. Sum sagt verður í frágreiðingini til miksið: "A collection of sizzling hot slow jams. Long bright nights and chillout vibes."

Um hugtakið "slow jam" er at siga, at tað verður vanliga nýtt um eitt lag sum hevur seint tempo og/ella er ein ballada, og sum heintar íblástur úr rhythm & blues og soul tónleiki. Sum heild verður tað nýtt um sangir við bleytari ljóðmynd, har tekstligi denturin er á sterkt kensluligt og/ella romantiskt innihald. Í so máta fevnir hugtakið "slow jam" rættiliga víða, og tað ger tað eisini í hesum miksinum.

Enjoy!



1. Kool & The Gang: 'Summer Madness'
2. Roy Ayers Ubiquity: 'Everybody Loves The Sunshine'
3. Jan Hammer: 'Night Talk'
4. Daft Punk: 'Nightvision'
5. Prince: 'Scandalous'
6. The Isley Brothers: 'Footsteps In The Dark, Pts. 1 & 2'
7. Serge Gainsbourg: 'L’Hotel Particulier (Stratus remix)'
8. Childish Gambino: 'Redbone'
9. Kali Uchis feat. Bootsy Collins, Tyler, The Creator: 'After The Storm'
10. Quincy Jones: 'Summer In The City'
11. Isaac Hayes: 'Walk On By'
12. The Korgis: 'Everybody’s Got To Learn Sometime'
13. 10cc: 'I’m Not In Love'