5/18/17

In My Time of Dying (Chris Cornell RIP)

Í morgun frættist at Chris Cornell andaðist á einum hotelkamari í Detroit, USA í gjárkvøldi. Stutt frammanundan hevði hann framført við Soundgarden í Fox Theatre í Detroit.

Soundgarden endaðu konsertina í gjárkvøldi við 'Slaves & Bulldozers' (upprunaliga av plátuni Badmotorfinger frá 1991). Tá teir spældu sangin live plagdi Chris Cornell stundum at ad-libba brot úr gamla blues/gospel sanginum 'In My Time of Dying' (sí 6:00 í upptøkuni omanfyri). Fyrimyndirnar í Led Zeppelin tulkaðu eisini sangin í velmaktini og høvdu hann enntá við á stórfingnu dupultplátuni Physical Graffiti (1975). Soundgarden góvu sína egnu dupultplátu út í 1994. Hon æt Superunknown, men tá var fløgan vorðin standard ljóðformat og hetta við dupult ella stakplátum hevði ikki longur so nógv at siga. Men í longd, vavi og huglagi er hon ein dupultpláta. Ein ræðuliga góð ein av slagnum skal sigast.

Í 2013 var eg á konsert hjá Soundgarden eitt mánakvøld í Forum í Keypmannahavn. Tað var ein misjøvn uppliving, har vánaligu ljóðumstøðurnar í Forum gjørdu sítt. Bólkurin tóktist heldur ikki ordiliga upplagdur, tó at teir í løtum vístu veruligt format. Tá var eg mintur á dygdirnar og dróg eisini onkrar mentalar parallellir til júst Led Zeppelin. Soundgarden vóru saman við Nirvana, Pearl Jam og Alice in Chains flokkaðir undir grunge rákið úr Seattle, men tá teir vóru uppá sítt besta vóru teir tíðarleysari enn so. Í dag postar Jimmy Page hesi boðini:

'In My Time of Dying' kann slóðast aftur til blues menn sum Blind Willie Johnson og Charley Patton, og gjøgnum árini hava eitt nú Bob Dylan, Led Zeppelin, Martin L. Gore, Alvin Youngblood Hart og 77s gjørt sterkar tulkingar av hesum tíðarleysi sangi. Eg var sjálvur rúnarbundin av sanginum einaferð, og hann kom tí við á mína aðru plátu The Desert Holds A Flower (Tutl, 2009). Fyri meg tekur hann seg út sum ein sálmur fyri tey eksistentielt heimleysu. Niðanfyri havi eg viðfest ein playlista við ymsum útgávum av sanginum.

Ein mikið rámandi og álvarsamur sangur til gerandis, og eg havi ikki orð fyri hvussu rámandi og álvarsamur hann kennist í dag. Hetta gjørdist eitt nýtt kapitul í søguni um 'In My Time of Dying'. Hvil í friði, Chris Cornell.

In my time of dying
ain't gonna cry anymore
all I need for you to do
is to drag my body home
well, well, well,
so I can die easy
well, well, well
Jesus gonna make up my dying bed

Meet me Jesus, meet me
meet me in the middle of the air
if my wings should fail me lord
won't you meet me with another pair
so I can die easy
well, well, well
so I can die easy
well, well, well
Jesus gonna make up my dying bed


5/5/17

Baðstovurokkur

Tygara útsendi uttanfyri Badstuerock. Mynd: Per Ingálvur Højgaard Petersen.
Hetta vikuskiftið eru vit stødd í Aarhus í Jútlandi á Spot Festival. Tiltakið, ið savnar alskyns tónleikarar, umboðsfólk, bókarar, plátuídnaðarfólk, journalistar og onnur, ið hava við tónleikabransjuna at gera. Fundir, netverking og prát. Ein ørgrynna av konsertum er eisini á skránni, og tað er borið so í bandi at vit skulu spæla við heili tvinnum bólkum: Svartmálm í kvøld, fríggjakvøld, kl. 00:00 í Godsbanen, Åbne Scene og Konni Kass í annaðkvøld, leygarkvøld, í Musikhuset, Rytmisk Scene, kl. 19:15. Hetta gleða vit okkum nógv til.

Veðrið er gott og várligt, og stundir eru eisini til at njóta eitt sindur av Aarhus. Í dag løgdu eg og Per leiðina framvið góða, gamla Badstuerock, ið hevur ligið á Badstuegade síðani 1973. Sum sagt verður á skeltinum: "Stereo siden 1973". Tá vit búðu í Aarhus fyri 21 árum síðani, var Badstuerock eitt stað man plagdi at vitja. Tað er kensluborið og gleðiligt at handilin enn liggur her, og at alskyns tónleikaútgávur framvegis verða langaðar um diskin - tað verið seg á fløgu ella vinyl. Eitt "kærligt gensyn" sum danir vildu sagt. Hevði kensluna av at starvsfólkini enn ganga høgt uppí tað og hava passioneraðar samtalur við kundarnar, eisini teir meira løgnu av slagnum.
Badstuerock hevur tvinnar inngongdir: høvuðsinngongdina út móti Badstuegade (A) og hina útgongdina út móti Klostergade (B). Her er Per so spelkin avmyndaður uttanfyri seinnu útgongdina.
Vit báðir Per og eg fóru fegnir innar og fongur var, ikki tykkum siga, í vitjanini. Undirritaði ognaði sær m.a. nýggju og sjálvtitlaðu Slowdive hjá Slowdive á sjálvum útgávudegnum, Last Place hjá Grandaddy (hvørs bassistur brádliga andaðist á tragiskan hátt herfyri), eina Ride EP (teir spæla á Northside her í býnum um ein mánaða og tað gleða vit okkum til), eina Lenny Kravitz plátu (frá tí tíðini, tá hann enn var góður) og so ikki at gloyma Hysteria hjá Def Leppard (framleidd av ongum øðrum enn Robert John "Mutt" Lange).

Í kvøld og í morgin er tað framførslurnar, ið eru í fokus. Eg eri spentur og uppsettur. Vónandi koma nógv og góð og viðkomandi fólk á konsert. Men tí einu løtuna í dag vitjaði eg gamlar gøtur, hvør skuldi tær gloymt, og tað var ein frægd at uppliva at sumt av tí farna framvegis er nýtt sum fyrsta dagin.