11/8/18

Plátur 1997


Um árskiftið postaði eg ein blogg við Ársins Plátum 2017. Útvarpssamrøða um plátuárið 2017 spurdist enntá burturúr. Fyri perspektivs skyld og fyri stuttleikar havi eg hugt aftureftir við tíggju ára millumbilum fyri at samanbera hvussu árini roynast.

Fari tí at varpa ljós á úrvaldar plátur frá árunum 2007, 1997, 1987, 1977, 1967 og 1957. Saman við 2017 verður tað til sjey ferðirnar sjey. Og sjey áratíggju. Kalla tað gjarna eitt numerologiskt herindi, ja kalla tað hvat tú vilt: fleiri av hesum árunum hava serstaka støðu í tónleikasøguni.

1997 er eitt mikið spennandi tónleikaár. Eg havi serligan alsk til hetta árið, og havi leingi havt kensluna av at tað var óvanliga sterkt. Ein møgulig orsøk er tann, at í 1997 var momentum farið úr bæði grunge rákinum í USA og britpop rákinum í Stórabretlandi. Tí komu nøkur fesk rák og nøvn undan kavi. Nýggjar samansetingar og nógv skapan var í luftini.

Árið fevndi m.a. um frálíkar og í fleiri førum definitivar elektroniskar 90'ara útgávur frá Aphex Twin, Björk, The Chemical Brothers, Daft Punk, Primal Scream, Portishead og The Prodigy. Eins og atypisk men kortini sterk útspæl frá teimum gomlu í garði: Buena Vista Social Club, David Bowie, Depeche Mode, Nick Cave & The Bad Seeds og U2.

Máttmiklar og navnframar rokk útgávur frá Bob Dylan, Radiohead og Spiritualized. Eyðkent indie frá Blur og Elliot Smith. Góðsku útgávur frá skrøppu r'n'b damunum Erykah Badu og Janet Jackson. Ikoniskar post rock útgávur frá Godspeed You Black Emperor og Mogwai. Tíðartýpiskur men haldbarur málmur frá Deftones og Machine Head. Og ein tann besta føroyska útgávan yvirhøvur, Fýra nætur fyri jól hjá Enekk. Ikki hissini.

Aphex Twin: Come To Daddy
Ben Harper: The Will To Live
Björk: Homogenic
Blur: Blur
Bob Dylan: Time Out of Mind
Buena Vista Social Club: Buena Vista Social Club
The Chemical Brothers: Dig Your Own Hole
Daft Punk: Homework
David Bowie: Earthling
Deftones: Around The Fur
Depeche Mode: Ultra
Elliot Smith: Either/Or
Enekk: Fýra nætur fyri jól
Erykah Badu: Baduizm
Godspeed You Black Emperor: F♯A♯∞
Janet Jackson: The Velvet Rope
Machine Head: The More Things Change
Mogwai: Young Team
Nick Cave & The Bad Seeds: The Boatman's Call
Portishead: Portishead
Primal Scream: Vanishing Point
The Prodigy: The Fat of The Land
Radiohead: Ok Computer
Spiritualized: Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space
Starflyer 59: Americana
Supergrass: In It For The Money
U2: Pop

(Aphex Twin: Come to Daddy er sum so ein EP, men hon inniheldur 8 skeringar og er 32 minuttir til longdar, so hon kann við góðum vilja kallast eitt "mini album"... og listin verður snøgt sagt verri um henda útgávan ikki er við).

10/31/18

Ræðusurfmiks vol. II

Í dag er 31. oktober, eisini kent sum allahalgannaaftan. Fyri trimum árum síðani - Allahalgannaaftan 2015 - var eg allahalgannaaftansdiskari - Halloween DJ - í Sirkus í Vágsbotni. Giggið veitti íblástur til eitt trølsligt DJ miks við surf og rockabilly tónleiki, ið fekk heiti Spooky Surf Mix.

Nú er tíðin so búgvin til Spooky Surf Mix vol. II. Í sambandi við fyrra miksið nevndi eg m.a. 'Mystery Train' hjá Elvis, ið ikki kom við tað ferðina, men hesuferð er hann komin við. Eisini eru nøvn sum ganga aftur frá undanfarna miksinum: Dick Dale & His Del-Tones, Screaming Lord Sutch, Link Wray, The Cramps, Sharkey Todd & The Monsters og The Sonics. Í so máta er hetta ein ordiligur 2'ari, akkurát sum við ræðufilmum.

Restin er so at siga nýtt, tvs. nøvn sum ikki hava verið við áður. The Phantom Five, Johnny Eager, The Tarantulas, The Rockin' Continentals, Duane Eddy, Baron Daemon, The Rebel Rousers, The Castle Kings, The Deadly Ones, The Blasters og Laika & The Cosmonauts. Tað mesta av tónleikinum er frá 50-unum og 60-unum, men sumt er nýggjari.
The Blasters komu t.d. fram á amerikansku vesturstrondini í 80-unum. Ein bólkur hvørs tónleikur sýnir djúpt søguligt medvit. Finski kultbólkurin Laika & The Cosmonauts hevur somuleiðis upphav í 80-unum.

Surf og rockabilly tónleikur hevði eina stórtíð báðumegin Atlantshav í 50-unum og 60-unum. Instrumentalir surf bólkar stóðu seg mangan væl, men fyrst í 60-unum var hesin tónleikur troðkaður av trúnuni av The Beatles og British Invasion rákinum. Kortini livir henda sjangran víðari sum submentanarligt og undirgrunds fyribrigdi. Psychobilly og hvat tey annars kalla tað. Tað spøkir enn!

Spooky Surf Mix vol. II inniheldur surf, rockabilly og garasju klassikarar um ólátaðan óhugna, retro ræðuleikar og øtiligan ørskap - til eitthvørt høvi, tað verið seg gaman ella álvara!

10/25/18

Plátur 2007

Um árskiftið postaði eg ein blogg við Ársins Plátum 2017. Útvarpssamrøða um plátuárið 2017 í KVF spurdist burturúr. Fyri perspektivs skyld og fyri stuttleikar havi eg hugt aftureftir við tíggju ára millumbilum fyri at samanbera hvussu árini roynast.

Fari tí at varpa ljós á úrvaldar plátur frá árunum 2007, 1997, 1987, 1977, 1967 og 1957. Saman við 2017 verður tað til sjey ferðirnar sjey. Og sjey áratíggju. Kalla tað gjarna eitt numerologiskt herindi, ja kalla tað hvat tú vilt: fleiri av hesum árunum hava serstaka støðu í tónleikasøguni.

2007 var eitt, so segði hann, eklektiskt tónleikaár. Shoegaze, indie, metal, elektroniskt, dubstep, folk og so góði gamli rokkurin, ið framvegis hevði pondus. Hesin listin inniheldur m.a. persónligar rokk favorittar frá teirri tíðini, m.a. Arcade Fire og Band of Horses, ið eg seinni misti áhugan fyri og The White Stripes, ið góvust ikki so langt aftaná.

Innan tað elektroniska vóru tað Justice sum stjólu yvirskriftirnar í árinum 2007, men í dag er tað Untrue hjá Burial sum stendur eftir sum suverent størsti elektroniski tónleikavarðin úr árinum. The Field, LCD Soundsystem, Ricardo Villalobos og Dälek gjørdu tað eisini gott innan elektroniska tónleikin, meðan Stars of The Lid lótu ein reguleran drone/ambient nýklassikara úr hondum.

Árið fevndi eisini um frálíkar debutplátur frá A Place To Bury Strangers, Bon Iver, Eddie Vedder, The Good The Bad & The Queen, Grinderman, The Field, Justice og Orka. Og so ikki at gloyma tey drúgvu sum hava verið góð bæði áðrenn og aftaná, men sum eisini gjørdu tað gott í 2007: Björk, Machine Head, PJ Harvey, Radiohead, Robert Plant & Allison Krauss og Teitur. Torført at bera eygað við nakran ávísan tendens, men eitt gott tónleikaár kortini.

A Place To Bury Strangers: A Place To Bury Strangers
Arcade Fire: Neon Bible
Band of Horses: Cease to Begin
Björk: Volta
Burial: Untrue
Bon Iver: For Emma, Forever Ago
Dälek: Abandoned Language
Eddie Vedder: Into The Wild
The Good, The Bad & The Queen: The Good, The Bad & The Queen
Grinderman: Grinderman
The Field: From Here We Go Sublime
Justice: Cross
LCD Soundsystem: Sound of Silver
Machine Head: The Blackening
PJ Harvey: White Chalk
Orka: Livandi Oyða
Radiohead: In Rainbows
Ricardo Villalobos: Factory 36
Robert Plant & Alison Krauss: Raising Sand
Stars of The Lid: And Their Refinement of the Decline
Teitur: Káta Hornið
The White Stripes: Icky Thump

8/17/18

Tá Aretha Franklin bergtók

Jerry Wexler og Aretha Franklin í upptøkuhølinum. Mynd: GAB Archive/Redferns
Navnframa soul drotningin Aretha Franklin (1942-2018) er farin í annað ljós.

"Soul" er eitt hugtak sum verður brúkt at lýsa afrikanskt-amerikanska populertónleikin sum mentist í USA frá 1950’unum upp í 60’ini og 70’ini. Summi síggja soul sum eitt nýtt hugtak fyri tað sum áður æt “rhythm & blues”. Rhythm & blues er eitt felagsheiti fyri ymisk sløg av afrikanskt-amerikanskum populertónleiki frá aftaná 2. veraldarbardaga.

Tað var Jerry Wexler, ið kom við hugtakinum “rhythm & blues” í 1947. Hetta var meðan hann starvaðist sum blaðmaður fyri Billboard Magazine. Hann helt at heitini á hittlistunum vóru niðursetandi og óhóskandi: “Harlem Hit Parade”, “Sepia” og “Race”. Í 1949 broytti Billboard navnið á hittlistanum fyri svartan tónleik til “Rhythm & blues”. Jerry Wexler venda vit aftur til.

Tey slóðandi rhythm & blues nøvnini vóru svørt, teirra tónleikur gjørdist vælumtóktur millum hvít og var so líðandi umskapaður til tað sum var kent sum “rock’n’roll”. Elvis Presley verður tá tann stóra rock’n’roll stjørnan. Eftir hetta kemur eitt nýtt ættarlið av svørtum artistum, sum endurtulkar tað sum rhythm & blues slóðarnir gjørdu. Um vit siga at rock’n’roll er ein “hvít” lesing av rhythm & blues, vendur soul aftur til røturnar í svarta tónleikinum - gospel og blues. Soul er “sekulert gospel” sambært summum.

Hetta umskiftið stendur í fullum blóma í tónleikinum hjá Aretha Franklin. Mamman var gospel sangari og klaverleikari, pápin var pastorur og prædikumaður. Tað eru ótrúliga nógvar afrikanskt-amerikanskar sangarinnur í 20. øld, ið eru komnar úr kirkju/samkomu høpi. Aretha er einki undantak. 18 ára gomul skifti hon yvir til “sekuleran” tónleik. Frá 1960 og nøkur ár fram var hon á Columbia Records, har hon gjørdi respektablan tónleik, men hon var ikki serliga populer. Hon var hampað og snøggað til at vera ein jazz/popp sangarinna.

Í 1966 skifti hon til rhythm & blues kraftsentrið Atlantic Records og tá kom ferð á. Jerry Wexler, ið nú starvaðist sum tónleikaframleiðari, fekk stóran týdning fyri hennara yrkisleið. Wexler var jødi úr New York við ótrúligum tevi fyri m.a. soul tónleiki. Hann gav henni størri rásarúm og kontroll yvir sínum úttrykki. Hon slapp at sameina tað spirituella og tað holdsliga sum henni lysti. "Let Aretha be Aretha” var hugburðurin. Hetta eyðkendi restina av hennara lívi og yrkisleið.

Her eru 10 løtur, har Aretha Frankin bergtók:

1. 'You Grow Closer'

Tá hon 14 ára gomul sang gospel í New Bethel Baptist Church í Detroit, har pápi hennara var pastor. Her í eini inniligari tulking av 'You Grow Closer'.

2. 'I Never Loved A Man (The Way That I Love You)'

Tá hon saman við Jerry Wexler og framúrskarandi Muscle Shoals toyminum slapp sær úr nydeliga jazz/popp haftinum og fór undir at gera rátt, sveittut og sprongkvæmt soul! Fyrsta lagið tey festu á band var 'I Never Loved A Man (The Way I Love You)'. Her sleppur hon bókstaviliga teymunum, og restin er, so segði hon, søga. Sí lýsing av hendingini úr heimildarfilminum Muscle Shoals frá 2013:

Aretha Franklin at Muscle Shoals from Course Media on Vimeo.

3. 'Respect'

Tá hon tók ein útmerkaðan Otis Redding sang og umskapaði hann til ein tíðaranda fevnandi fylkingarsang. Aretha legði sjálv henda partin afturat: "R-E-S-P-E-C-T, find out what it means to me". Stríðsfólk innan bæði borgararættindi og javnrættindi hava tikið sangin til sín. Jerry Wexler segði seinni um sangin:

“Respect” had the biggest impact, truly global in its influence, with overtones for the civil-rights movement and gender equality. It was an appeal for dignity combined with a blatant lubricity. There are songs that are a call to action. There are love songs. There are sex songs. But it’s hard to think of another song where all those elements are combined. [...] Otis came up to my office right before “Respect” was released, and I played him the tape. He said, “She done took my song.” He said it benignly and ruefully. He knew the identity of the song was slipping away from him to her."

4.'A Change Is Gonna Come'

Tá hon tulkaði máttmikla og definitiva civil rights fylkingarsangin 'A Change Is Gonna Come' somikið væl, at hennara tulking stendur mát við upprunaútgávuna hjá Sam Cooke. Slíkt hevði lættliga enda heilt galið hjá minni stórbærum sangarum.

5. 'Spirit In The Dark'

Tá hon svaraði aftur uppá persónliga mótgongd við inniligu og fantastisku plátuni Spirit In The Dark (1970). Í 1968 sang hon til jarðarferðina hjá familjuvininum og borgararættindastríðsmanninum Martin Luther King Jr. Í 1969 var hon sundurlisin frá fyrsta manninum Ted White, ið fór illa við henni. Í 1970 kom Spirit In The Dark, ið kanska er hennara besta pláta. Fimm av sangunum hevur hon sjálv skrivað.

6. 'Rock Steady'

Tá hon skrúvaði upp fyri funk botninum á hinum láturliga væl svingandi 'Rock Steady' av plátuni Young, Gifted and Black frá 1972. Havi onkuntíð diskað henda sangin og undrast á hvussu groovy hann er. Tá eg so lesi credits og tjekki hvør spælir við, so undrist eg ikki meir:

Aretha Franklin – sang, klaver, sangskrivari
Donny Hathaway – elektriskt klaver, orgul
Bernard Purdie – trummur
Cornell Dupree – gittar
Richard Tee – orgul
Chuck Rainey – bass
The Sweethearts of Soul (Brenda Bryant, Margaret Branch, Pat Smith) — kórrøddir
Robert Popwell, Dr. John – percussion
The Memphis Horns
Wayne Jackson – trompet
Andrew Love – tenor saksofon
Gene Paul – tøkningur
Jerry Wexler – framleiðsla
Tom Dowd – horn útseting, framleiðsla
Arif Mardin – framleiðsla

7. 'Amazing Grace'

Tá hon við teirri máttugu gospel live plátuni Amazing Grace (1972) slerdi fast við sjeytummaseymi, at óansæð hvat hon annars sang um og hvar hon annars fór á lívsleiðini, so var gospel bæði byrjanin og endin.

8. 'Think'

Tá hon stjól showið í kultfilminum Blues Brothers frá 1980.

9. 'Sisters Are Doin' It For Themselves'

Tá hon í 1985 sang stuttliga og skrappa feministiska fylkingarsangin 'Sisters Are Doin' It For Themselves' í duett við Annie Lennox úr Eurhytmics.

10. '(You Make Me Feel Like) A Natural Woman'

Tá hon rørdi øll og blásti takið av Kennedy Center á Kennedy Center Honors í 2015. Hetta er eitt árligt tiltak, ið heiðrar listafólkum fyri lívlangt ískoyti innan útinnandi leiklistir. Í 2015 var sangskrivarin Carole King millum tey heiraðu, og sum ketta úr høvdatrog kom Aretha á pallin og framførdi 'You Make Me Feel Like) A Natural Woman', ið Carole King skrivaði saman við Gerry Coffy afturi í 1967. Carole King var ovfarin, rørd og bergtikin av hesum og fekk illa rúma upplivingini, ið innihelt fleiri yvirraskilsi: Franklin legði fyri við at spæla klaver, og tað var hon mestsum givin við tá. Hon sang við eini ómetaligari nervu og nærveru, og fekk sjálvan Obama at tára áðrenn fyrsta vers var yvirstaðið. Franklin reistist síðani, tveitti pelsin frá sær, sang við ófatiligum souldiva yvirskoti og vísti øllum heiminum hvar skápið skuldi standa. 74 ára gomul. Ótrúligt.

Takk fyri sangin, Ms. Aretha Franklin.

Samrøða, ið Finnur Koba hevði við meg í Summartímanum í ÚF:
Til minnis: Souldrotningin lagt gull eftir seg

Onkrar keldur:
https://www.britannica.com/art/rhythm-and-blues 
https://www.britannica.com/art/soul-music
https://pitchfork.com/reviews/albums/aretha-franklin-spirit-in-the-dark/

7/9/18

Mítt Roskilde 2018


Myndin omanfyri er "Mítt Roskilde" í plakat formi. Hetta vóru nøvnini, ið eg upplivdi. Í ár sáldaði eg nógv frá. Tað er jú við tónleiki sum við mati: fyrr ella seinni verður tú mettur, og heldur tú á við at eta, ja so fært tú vaml! Eisini kunnu logistikkur og praktiskar umstøður gera seg galdandi. Kortini gjørdist tað til 21 konsertir tilsamans (inkl. eina har eg spældi við sjálvur).

Besta konsertin: Massive Attack
Ein intens, vøkur, døpur, upplyftandi og - ikki minst - vælljóðandi konsert! Tað ljóðaði snøgt sagt ófatiliga væl. Sum heild var ljóðið suverent á Roskilde í ár, men henda konsertin á Orange seint fríggjanátt ljóðaði klíp-meg-í-armin væl! Visuelt var konsertin eisini totalt í serflokki. Hetta var eisini tað navnið sum eg gleddi meg mest til, tí eg havi ongantíð áður sæð Massive Attack live. Ein nærum perfekt konsertuppliving við einum frálíkum settlista. Tað er í lagi at droppa 'Teardrop' um Elizabeth Frasier ikki er við, tí hvør ólukkan skal koma í hennara stað? Eg meini so við: Horace fokking Andy var har. Bergtakandi konsert úr enda í annan.

Vánaligasta konsertin: Bruno Mars
Tak ikki feil: Bruno Mars er ekstremt professionellur og konsertin var "leverað" við øllum sum hoyrir til av showi og fýrverki (!) Eisini kundi eg staðfesta at túsundtals fólk rundanum meg sungu við uppá sangirnar. Men einki av tí sum gekk fyri seg flutti nakað sum helst í mær. Tað kendist tómt og fremmandagerðandi at standa har. Og so er tað forrestin fínasta slag at stjala við hond og fót frá Michael Jackson, Prince, 80'unum o.s.fr., men tú skalt sgu eisini brúka tað stolna til okkurt feitt. Tú mást leggja teg sjálvan afturat. Tað haldi eg als ikki at Bruno Mars ger. Tómar kaloriur.

Konsertir/nøvn sum eg var glaðast at síggja aftur á palli:
My Bloody Valentine - Tað var djúpt rørandi at síggja tey live á Arena seint hósnátt - 10 ár eftir at eg sá tey á sama palli í 2008 (og fimm ár eftir at eg sá tey live í Store Vega í 2013). Heilt fantastiska góð og eisini svakliga vælljóðandi konsert! Best ljóðandi MBV konsertin eg havi verið til. Verðins besta shoegaze navn - live og á plátu!
Nick Cave & The Bad Seeds - Eisini triðju ferð eg síggi teir live. Fyrstu ferð á Roskilde í 2009. Nú eru tað eini 4 ár síðani seinast, so tað var stórt at síggja og hoyra aftur. Fantastisk konsert!
Gorillaz - Somuleiðis triðju ferð eg síggi tey live. Fyrstu ferð var á Roskilde í 2010 og síðani í Royal Arena í fjør. Frálík konsert, ið fekk ein dumman enda, tá rapparin Del The Funky Homosapien datt av pallinum júst sum 'Clint Eastwood' byrjaði. Vónandi kemur hann skjótt fyri seg aftur.

Størstu surprise konsertirnar:
Eminem - jú jú, ein hevði góðar vónir til konsertina, men tað eru hóast alt eini fimtan ár síðani Eminem var í hæddunum. Tí var spurningurin hvussu hann fór at roynast í 2018? Ein kendi tað tó í luftini longu undan konsertini. Her var okkurt serligt í væntu. Har hava ongantíð verið so nógv fólk frammanfyri Orange sum mikukvøldið. Yvir 100.000 fólk lýddu á. Henda konsertin hevði alt tað sum Bruno Mars manglaði. Her var show, fýrverk og buldur og brak, men eisini nerva, intensitetur og persónligar frásagnir. Hetta gjørdi at eg sum ein út av 100.000 kendi meg aftur í tí sum gekk fyri seg á pallinum. Eisini ljóðaði henda konsertin suverent væl.
BCUC - stytting fyri "Bantu Continua Ubuntu Consciousness". Frálíkur bólkur úr Suðurafrika. Á Facebook siga tey at íblásturin kemur frá Fela Kuti og James Brown. Spot on!
Gamelan Salukat - eitt gamelan emsemble úr Bali í Indonesia. Gamelan er eitt slag av polyrútmiskum percussion tónleiki sum er sera hypnotiskt og meditativt at lurta eftir. Vesturlendsk tónaskøld sum t.d. Claude Debussy, Eric Satie, John Cage, Steve Reich v.fl. hava heintað sær nógvan íblástur úr gamelan tónleiki. Gamelan Salukat hava støðið í siðbundnum gamelan, men royna eisini at bróta upp úr nýggjum. Konsertin hjá teimum kl. tólv hósdag var snøgt sagt genial! (ein dani sum vit búðu í leiri saman við kallaði tað "gammel sur kat". Tað flentu vit eftir nakrar ferðir).

Feitar konsertir generelt:
Dona Onete - ein 79 ára gomul dama úr Amasonas frumskógnum sum syngur frekar og lívligar sangir og knevrar á portugisiskum millum sangirnar. What's not to like?
Anda Union - ein bólkur úr Mongolia sum spældi tað sum eg vildi kallað "mongolskt kontri". Sjálvandi við eini rúgvu av siðbundnum "throat singing", t.e. yvirtónasangi! Stikk den.
Black Star - tvær rapp legendur á palli við einum skrøppum DJ afturat sær.
First Aid Kit - svensku folk systrarnar hava peppað sín tónleik upp við meira groovy lótum, uttan at sleppa sambandinum við kontri. Hetta klæðir teimum væl. Skrøpp konsert.
Pablo Moses - jamaikansk roots reggae legenda. Rørandi at hoyra hann syngja inniliga og vakurt um sítt "mother Africa". Tað tendraði nakrar viðkomandi tankar um útlegd og diaspora.
Kali Uchis - kolombiansk-amerikansk sangarinna, ið hevur latið eina fína og laidback popp/r'n'b/funk plátu úr hondum (Isolation frá fyrr í ár). Feitt at hoyra hana live á hennara fyrstu Evropa tour.
C.V. Jørgensen - tað finst í so nógvur vánaligur danskur tónleikur (so er tað sagt), men CV hoyrir so apsolutt uppí tann góða partin. "Det regner i mit hjerte, og det smager lidt af smerte" syngur hann einastaðni. Tað er ikki øllum beskorið at pulla eitt so gott "hjerte-smerte" rím av. Feitt at sleppa at hoyra hesa legenduna live. Sýrugrønir evergreens ein sólríkan leygardagsseinnapart.
Anderson Paak & The Free Nationals - hyperaktivt og hyperfeitt. Síðsta konsertin í ár. Man var troyttur, men tað var upplivingina vert.

Fínasta slag konsertir:
Boris & Merzbow (ov nógv Boris, ov lítið av Merzbow)

Konsertir sum eg hoyrdi ov lítið av til at hava eina greiða meining um, men sum ljóðaðu kul meðan eg var har:
Ben Frost
James Holden & The Animal Spirits
Vince Staples

Konsertir sum eg havi mest FOMO yvir ikki at hoyra í ár:
Nine Inch Nails og Charlotte Gainsbourg máttu lúta hóskvøld, tí tey sum eg fylgdist við vildu heldur til suðurafrikanska BCUC, ið vísti seg at vera heilt fantastiskt! (eg havi sæð NIN á Roskilde tvær ferðir áður: í 2000 tá teir vóru øðiligir, og í 2009 tá teir vóru fínasta slag. Charlotte má bíða til eina aðru ferð).
David Byrne mátti lúta fríggjakvøld, tí millum Nick Cave og Massive Attack var tað neyðugt at fara oman í leirin at skifta í heitari klæðir! (men eg havi sæð hann live í Keypmannahavn í 2009 og tað var suverent).
Mogwai máttu lúta leygarkvøld, og eg havi ikki ordiliga nakra góða undanførslu (annað enn at tað er langt síðani at ein Mogwai pláta hevur fingið meg upp úr stólinum og eg havi sæð teir live nakrar ferðir).

At enda hetta: í ár gjørdi eg rættiliga nógvar mentalar tilsipingar til undanfarnar konsertir á Roskilde. Konsertir sum eg var til fyri 10 og 20 árum síðani. Á Roskilde og aðrastaðni. Eg veit ikki ordiliga hvat tað merkir, annað enn at eg havi eina søgu sum konsertgangari og eri eldri enn eg plagdi at vera. Tónleikur er enn sum áður mítt drug of choice.

Hatta var hattar, nú kemur G! Festival!