11/30/18

Plátur 1987



Um árskiftið postaði eg ein blogg við Ársins Plátum 2017. Útvarpssamrøða um plátuárið 2017 spurdist enntá burturúr. Fyri perspektivs skyld og fyri stuttleikar havi eg hugt aftureftir við tíggju ára millumbilum fyri at samanbera hvussu árini roynast.

Fari tí at varpa ljós á úrvaldar plátur frá árunum 2007, 1997, 1987, 1977, 1967 og 1957. Saman við 2017 verður tað til sjey ferðirnar sjey. Og sjey áratíggju. Kalla tað gjarna eitt numerologiskt herindi, ja kalla tað hvat tú vilt: fleiri av hesum árunum hava serstaka støðu í tónleikasøguni.

Um 1987 kann sigast, at tað ljóðar sum 1987! Her eru upp til fleiri útgávur við, ið hava eitt sera eyðkent og tíðartýpiskt 80-ára ljóð. Bruce Springsteen, Bryan Adams, Def Leppard, Depeche Mode, Fleetwood Mac, Guns 'n' Roses og Inxs dyrka øll ein ávísan estetikk innan ljóðframleiðslu í hesum tíðarskeiðnum. Okkurt við rúmklangi og gate'aðum trummum. Við tílíkari tilgongd megna nevndu nøvnini eisini at lata dygdar rokk og popp/rokk útgávur úr hondum, so hví ikki?

Samstundis koma alternativ/indie/undirgrunds nøvn alsamt meiri í ljósmálan. The Cure, Dead Can Dance, The Jesus and Mary Chain, Pixies, R.E.M., The 77s, Siouxie and the Banshees, Spacemen 3, Sonic Youth og The Smiths hevja undirgrundsflaggið í húnarhátt. Úr aðrari legu vísa Erik B and Rakim og Public Enemy at rapp/hipp hopp eisini kann skapað sterkar plátuútgávur, meðan Michael Jackson, Prince og Pet Shop Boys prógva at tað seriøst popputa eisini kann vera seriøst gott!

Bathory, King Diamond og Pentagram útgeva hvør sín málmsins kultklassikara, og U2 skapa eina snøgt sagt mýtologiska rokk plátu um Josvatræið. Dylan tók eitt plátu time-out hetta árið, men lærusveinarnir Tom Waits, Warren Zevon og Bruce Springsteen tóku táttin upp við lít. Her er sanniliga ongin orsøk at keða seg.

Bathory: Under The Sign of The Black Mark
Bruce Springsteen: Tunnel of Love
Bryan Adams: Into The Fire
The Cure: Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me
Dead Can Dance: Within The Realm of A Dying Sun
Def Leppard: Hysteria
Depeche Mode: Never Let Me Down Again
Erik B and Rakim: Paid in Full
Fleetwood Mac: Tango In The Night
Guns 'n' Roses: Appetite for Destruction
Inxs: Kick
The Jesus and Mary Chain: Darklands
King Diamond: Abigail
Michael Jackson: Bad
Pentagram: Day of Reckoning
Pet Shop Boys: Actually
Pixies: Come on Pilgrim
Prince: Sign o The Times
Public Enemy: Yo! Bum Rush The Show
R.E.M: Document
The 77s: The 77s
Siouxie and the Banshees: Through The Looking Glass
Spacemen 3: The Perfect Prescription
Sonic Youth: Sister
The Smiths: Strangeways, Here We Come
Tom Waits: Frank's Wild Years
U2: The Joshua Tree
Warren Zevon: Sentimental Hygiene

11/8/18

Plátur 1997


Um árskiftið postaði eg ein blogg við Ársins Plátum 2017. Útvarpssamrøða um plátuárið 2017 spurdist enntá burturúr. Fyri perspektivs skyld og fyri stuttleikar havi eg hugt aftureftir við tíggju ára millumbilum fyri at samanbera hvussu árini roynast.

Fari tí at varpa ljós á úrvaldar plátur frá árunum 2007, 1997, 1987, 1977, 1967 og 1957. Saman við 2017 verður tað til sjey ferðirnar sjey. Og sjey áratíggju. Kalla tað gjarna eitt numerologiskt herindi, ja kalla tað hvat tú vilt: fleiri av hesum árunum hava serstaka støðu í tónleikasøguni.

1997 er eitt mikið spennandi tónleikaár. Eg havi serligan alsk til hetta árið, og havi leingi havt kensluna av at tað var óvanliga sterkt. Ein møgulig orsøk er tann, at í 1997 var momentum farið úr bæði grunge rákinum í USA og britpop rákinum í Stórabretlandi. Tí komu nøkur fesk rák og nøvn undan kavi. Nýggjar samansetingar og nógv skapan var í luftini.

Árið fevndi m.a. um frálíkar og í fleiri førum definitivar elektroniskar 90'ara útgávur frá Aphex Twin, Björk, The Chemical Brothers, Daft Punk, Primal Scream, Portishead og The Prodigy. Eins og atypisk men kortini sterk útspæl frá teimum gomlu í garði: Buena Vista Social Club, David Bowie, Depeche Mode, Nick Cave & The Bad Seeds og U2.

Máttmiklar og navnframar rokk útgávur frá Bob Dylan, Radiohead og Spiritualized. Eyðkent indie frá Blur og Elliot Smith. Góðsku útgávur frá skrøppu r'n'b damunum Erykah Badu og Janet Jackson. Ikoniskar post rock útgávur frá Godspeed You Black Emperor og Mogwai. Tíðartýpiskur men haldbarur málmur frá Deftones og Machine Head. Og ein tann besta føroyska útgávan yvirhøvur, Fýra nætur fyri jól hjá Enekk. Ikki hissini.

Aphex Twin: Come To Daddy
Ben Harper: The Will To Live
Björk: Homogenic
Blur: Blur
Bob Dylan: Time Out of Mind
Buena Vista Social Club: Buena Vista Social Club
The Chemical Brothers: Dig Your Own Hole
Daft Punk: Homework
David Bowie: Earthling
Deftones: Around The Fur
Depeche Mode: Ultra
Elliot Smith: Either/Or
Enekk: Fýra nætur fyri jól
Erykah Badu: Baduizm
Godspeed You Black Emperor: F♯A♯∞
Janet Jackson: The Velvet Rope
Machine Head: The More Things Change
Mogwai: Young Team
Nick Cave & The Bad Seeds: The Boatman's Call
Portishead: Portishead
Primal Scream: Vanishing Point
The Prodigy: The Fat of The Land
Radiohead: Ok Computer
Spiritualized: Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space
Starflyer 59: Americana
Supergrass: In It For The Money
U2: Pop

(Aphex Twin: Come to Daddy er sum so ein EP, men hon inniheldur 8 skeringar og er 32 minuttir til longdar, so hon kann við góðum vilja kallast eitt "mini album"... og listin verður snøgt sagt verri um henda útgávan ikki er við).